ἡμί-θεος · hēmi-theos — LSJ
demigod, ἀνδρῶν ἡρώων θεῖον γένος, οἳ καλέονται ἡμίθεοι Hes. Op. 160, cf. h.Hom. 31.19, 32.19, Pi. P. 4.184, Pl. Ap. 28c, Isoc. 9.70, etc.; once in Hom. (if genuine), ἡμιθέων γένος ἀνδρῶν Il. 12.23.
Pythag. name for five, Theol.Ar. 32.