ἐμπίνω · empinō — LSJ
drink, πολλὰ καταφαγών, πόλλʼ ἐμπιών Epich. 35.7, cf. E. Cyc. 336, X. Cyr. 7.1.1: c. gen., ἐ. τοῦ αἵματος to drink of the blood, Hdt. 3.11, 4.64, cf. Ph. 1.324.
abs., drink oneʼs fill, f.l. in Thgn. 1129, cf. Ar. Pax 1143, 1156; ἐμπεπωκότες drunken, Id. Ec. 142.