1. κάμμορος · kammoros — Beekes
κάμμορος [adj.] ‘unhappy’ (Od., A. R.). *ETYM Aeolic for metrically unfit ᾿κατά-μορος (via *xat-opoc), a hypostasis for κατὰ μόρον (μόρου) ‘who is subject to μόρος, fate’. Beside it exists the older form κάσμορος: δύστηνος ‘unhappy’ (H.), = ᾿κάσσμορος < "κάτ-σμορος, 632 κάμνω — [Beekes, s.v. κάμμορος, p. 678]
2. κάμμορος · kammoros — Chantraine
κάμμορος κάμμορος, voir μεέρομαι, μόρος. — [Chantraine, s.v. κάμμορος, p. 504]
3. κάμμορος · kammoros — Frisk
κάμμορος “unglücklich” (Od., A. R.). — Äolisch für das metrisch unbrauchbare *xard-uogos (über *xdr-uopos), Hypostase aus κατὰ μόρον oder μόρου, “der dem μόρος, dem Geschick unterworfen ist’. Daneben das ältere κάσμορος" δύστηνος H., = Ἐκάσσμορος aus *xdr-ouooos. Bechtel Lex. s.v. mit älterer Lit., Schwyzer 310. — [Frisk, s.v. κάμμορος, p. 805]
4. κάμμορος · kammoros — LSJ
subject to destiny, ill-fatedsubject to destiny, i.e. ill-fated (not in Il.), περὶ πάντων κάμμορε φωτῶν Od. 11.216, cf. 2.351, 5.160, A.R. 4.1318. (Cf. κάσμορος, ἤμορος.)