1. κάρα · kara — Beekes
κάρα - αἷξ ἥμερος Πολυρρήνιοι-: ὑπὸ Γορτυνίων.. ἄλλοι δὲ ἡ συκῆ. Ἴωνες τὰ πρόβατα, — [Beekes, s.v. κάρα, p. 688]
The corpus record
κάρα
kara
αἷξ ἥμερος Πολυρρήνιοι-: ὑπὸ Γορτυνίων
Generated live from the audited corpus — every figure on this page is a database query, not prose from memory.
Where it lives
- Electra 9 · 11.9/10k
- Orestes 10 · 10.2/10k
- Antigone 7 · 9.55/10k
- Bacchae 7 · 9.31/10k
- Heracles 7 · 8.94/10k
- Oedipus Tyrannus 8 · 8.65/10k
- Oedipus at Colonus 8 · 7.73/10k
- Libation Bearers 4 · 7.44/10k
- Suppliants 5 · 7.11/10k
- Shield of Heracles 2 · 6.18/10k
- Electra 5 · 5.76/10k
- Trojan Women 4 · 5.65/10k
Densest 12 of 31 attested works shown, by occurrences per 10,000 attested tokens.
What it meant
2. κάρᾷ · karai — Chantraine
κάρᾷ : trag., parfois com. par parodie, n., la forme d'Hom., ép. est χάρη. Déclinaison : κρᾶατος, -ατι, -ατὰ (Hom.), à côté de la forme plus fréquente κρᾶτός, -τί {(Hom., trag.), pl. κρᾶτα (Pi, fr. 8), xpärwv (Od. 22,309), χρασίν (Il. 10,152); formes anomales χκράτεσφι instr. sg. (IL 10,156), κρᾶτα acc. sg. (Od. 8,92, trag.), comme nomin. chez S., Ph. 1457; τὸν κρᾶτα m. chez Ion Trag. 61; nom. sg. κράς Simm. 4 ; … — [Chantraine, s.v. κάρᾷ, p. 510]
3. κάρα · kara — Chantraine
2 κάρα : αἷξ ἥμερος ἸΤολυρρήνιοι ’ ὑπὸ Τορτυνίων,., ἄλλοι δὲ ἡ συκῇ. Ἴωνες τὰ πρόδατα, καὶ τὴν κεφαλὴν (Hsch.). Glose en partie Corrompue, cf. Latte. Mais l’équivalence αἵξ trouverait un appui dans le crétois καρᾶνώ (Hsch.) cité dans Particle précédent à propos de κάρηνα. — [Chantraine, s.v. κάρα, p. 510]
4. κάρα · kara — Frisk
κάρα (Trag., auch Kratin., Eup., Sannyr.), πάρη (ep.) n. ‘Kopf’. Als Vorderglied in καρᾶ-τομέω “enthaupten’ (E., J. u.a.) mit κπαράτομος “enthauptet’ (S., E.), scheinbares Grundwort xagaτόμος “enthauptend’ (Lyk.), vgl. zu δειροτομέω 5. δέρη; καρηβαρέω (-4w) “sich im Kopfe schwer fühlen, schläfrig sein, Kopfschmerzen haben’ mit καρηβαρία, -in usw. (Hp., Arist. usw.); daraus lat. caribarıa > frz. charivari, W.-Hofmann … — [Frisk, s.v. κάρα, p. 816]
5. κάρα · kara — Frisk
κάρα, -ἡ (vv. 1]. λευκάρα, λακάϑη) f. Baumname, wahrsch. 'Vogelkirsche, Prunus avium’ (Thphr.); λακάρτη (N) Aaxdon' δένδρον τι H. — Unerklärt. — [Frisk, s.v. κάρα, p. 1046]
6. κάρᾷ · karai — Frisk
κάρᾷ. Zu ἡ κάρα im Byzant. und Neugr. Georgacas ByzZ 53 (1960) 20ff. — Myk. go-u-ka-ra u.a. Zu den schwierigen myken. Formen -ka-ra-o-i (besser -o-re), ka-ra-a-pi Risch Studi Mic. 1 (1966) 53-66, Gallavotti Riv. fil. class. 90 (1962) 135ff., Ruijgh Etudes ὃ 63 A.66; vgl. auch zu Σειρήν. — Ein heth. *kar- “Haupt’ will Kronasser Sprache 12 (1966) 97 in heth. ki-it-kar- (-za) "zu Häupten’ erkennen; dazu Lazzeroni Studi … — [Frisk, s.v. κάρᾷ, p. 2245]
In the wild
- κάρα · kara Aeschylus, Agamemnon 1615–1616
- κάρα · kara Aeschylus, Agamemnon 905–907
- κάρα · kara Aeschylus, Eumenides 162–164
- κάρᾳ · karai Aeschylus, Eumenides 176–178
- κάρα · kara Aeschylus, Libation Bearers 1044–1047
- κάρᾳ · karai Aeschylus, Libation Bearers 230
6 of 194 attestations shown. Ask for more.
Where it came from
- Treated in Beekes, Etymological Dictionary of Greek (Brill 2010) s.v. κάρα (scan p. 688; entry #2924).
- Treated in Chantraine, Dictionnaire etymologique de la langue grecque s.v. κάρα (scan p. 510; entry #3648).
- Treated in Frisk, Griechisches etymologisches Worterbuch s.v. κάρα (scan p. 816; entry #2787).