καρφ-ᾰλέος · karph-aleos — LSJ
dry, parched, ὡς ἄνεμος ἠΐων θημῶνα τινάξῃ καρφαλέων Od. 5.369; δέρμα Hp. Aph. 5.71, Prog. 2, Gal. 10.674; ἀστάχυες, ἄρουρα, AP 9.384.14, Orph. L. 269; κ. δίψει AP 9.272 (Bianor), 7.536 (Alc.); of sound, καρφαλέον δέ οἱ ἀσπὶς . . ἄϋσεν the shield rang dry, i.e. sharply, Il. 13.40
Act., drying, parching, πῦρ v.l. for καρχαλέος (q. v.), Nic. Th. 691.