κάρπ-ιμος · karp-imos — LSJ
fruit-bearing, fruitful, θέρος A. Pr. 455; στάχυς, πέδον, E. Supp. 31, Or. 1086; καρπίμους ἐτῶν κύκλους Id. Hel. 112; μυρρίναι Ar. Pax 1154; κισσοῦ κλάδοι Alex. 119.5; ξύλον LXX Ge. 1.11; κάρπιμα πρῷα early crops, Ar. V. 264; θερίσαι κάρπιμα to reap the fruits, CIG 4310.15 (Limyra), cf. PSI 4.292.13 (iii A.D.); κ. [ἀγαθά] property that yields a produce, opp. ἀπολαυστικά, Arist. Rh. 1361a17; opp. ἄκαρπα, Id. EN 1125a12: metaph., ἀμέλγεις τῶν ξένων τοὺς κ. from whom money can be wrung, Ar. Eq. 326