κατακωλύω · katakōlyō — LSJ
hinder from doing, c. acc. et inf., Simon. 41, cf. Ar. Ach. 1088; detain, keep back, τινα X. Oec. 12.1, D. 53.5; κ. ἔξω τινάς X. An. 5.2.16; ἄχθεται . . τῷ κατακωλύοντι Pherecr. 153.7:—Pass., c. gen. rei, κατεκωλύθη τοῦ ἐς Σικελίαν πλοῦ D. 33.13.