καταναίω · katanaiō — LSJ
make to dwell, settle:—Act. only in poet. aor., κατένασσε πατὴρ ἐς πείρατα γαίης Hes. Op. 168; κ. ὑπὸ χθονός Id. Th. 6 20; γουνοῖσιν Νεμείης ib. 329, cf. B. 3.60:—aor. Med., δυσαρέστους δαίμονας αὐτοῦ κατανασσαμένη A. Eu. 929 (anap.):—Pass., only in aor., take up oneʼs abode, dwell, ὑπὸ δειράσι Παρνασοῦ κατενάσθη E. Ph. 207 (lyr.); ἐν τῇ χώρᾳ κατένασθεν (3 pl.) Ar. V. 662: so in aor. Med., ἐν Κέῳ κατενάσσατο A.R. 2.520.
establish, βωμόν B. 10.41.