κατανεύω · kataneuō — LSJ
nod assent, κεφαλῇ κατανεύσομαι Il. 1.524; χαίταις Pi. N. 1.14; κατανεύσομαι καὶ ἀνανεύσομαι Pl. R. l.c., cf. Euthd. 277c, Ar. Ec. 72: abs., of granting a request, ὑπέστην καὶ κατένευσα Il. 4.267, cf. Hdt. 9.111, Ar. Th. 1020: c. acc. rei, grant, promise, ὅτι μοι κατένευσε Κρονίων νίκην καὶ μέγα κῦδος Il. 8.175: later c. dat., consent to, BGU 1119.24 (i B.C.): c. fut. inf., δωσέμεναι κατένευσε Il. 10.393; ὑπέσχετο καὶ κατένευσεν Ἴλτον ἐκπέρσαντʼ εὐτείχεον ἀπονέεσθαι 2.112: later c. aor. inf., Bi
bow down, εἰς γῆν v.l. in Ach.Tat. 7.14; ἐπειδὰν -νεύσῃ τὸ ἀγγεῖον Gp. 2.4.2; κ. τὴν κεφαλήν Poll. 1.205: pf. part. -νενευκώς downcast, Vett.Val. 2.4.
Astron., tilt downward, of the pole, Eudox. Ars 6.31. [κατᾱνεύων Od. 9.490.]