καταπίμπλημι · katapimplēmi — LSJ
fill quite full, dub. l. in Lync. 1.16.
c. acc. et gen., fill full of, κ. [τινὰ] φρονήματος Plu. QConv. 2.715a; βίον πολέμων Ph. 1.411, cf. 2.558:—Pass., καταπιμπλάμενοι ἀνομίας Pl. R. 496d: also c. dat., ἡδύσμασιν . . καταπεπλησμένʼ Antiph. 183.4:—Med., πηλοῦ κατεπίμπλαντο τὰς σκηνάς their own tents, Plu. Brut. 47.