καταπρο-ΐεμαι · katapro-iemai — LSJ
throw away, abandon, τοὺς καιρούς Plb. 1.77.3, etc.; τοὺς ἰδίους βίους Id. 3.81.4, cf. PRev.Laws 27.11 (iii B. C.), PTeb. 27.61 (ii B. C.); τὸ ζῆν Phld. Mort. 5; πολλὰ τῶν κοινῶν τοῖς κλέπτουσιν Plu. Arist. 4; ἀλλήλω Procop. Arc. 1 (ἀλλήλων codd.): aor. καταπροηκάμην Poll. 8.143.