κατατείνω · katateinō — LSJ
stretch, draw tight, κατὰ δʼ ἡνία τεῖνεν ὀπίσσω Il. 3.261, 311; κ. χαλινούς Hdt. 4.72; κ. τὰ ὅπλα draw the cables taut, Id. 7.36; τὰ νεῦρα εἰς τὸ ἐξόπισθεν κ. Pl. Ti. 84e.
stretch for the purpose of setting a bone, Hp. Fract. 15:—also Med., ib. 5:—Pass., μῦς κατατεταμένος ib. 8.
rack, torture, κατατεινόμενος ὑπὸ τῆς βασάνου προσωμολόγησε D. 48.18, cf. Ael. Fr. 176; κατατείνειν ταῖς κολάσεσι Id. Fr. 279: metaph., κ. τὴν ψυχήν Id. Fr. 60; κατέτεινέ με διηγούμενος Lib. Decl. 33.25; κατατείνεσθαι ὑπὸ ποδάγρας Phylarch. 40 J., cf. AP 11.128 (Poll.).
stretch out or draw in a straight line, κατέτεινε σχοινοτενέας ὑποδέξας διώρυχας, i.e. he marked out the ditches by drawing straight lines, Hdt. 1.189; δόλιχον κ. τοῦ λόγου make a very long speech, Pl. Prt. 329b; μακρὸν λόγον, πολλοὺς καὶ μακροὺς ἐλέγχους, Phlp. in APr. 262.10, in APo. 243.19; φεύγουσι κατατείναντες τὴν κέρκον Arist. HA 629b35:—Pass., extend throughout, Id. PA 650a29.
Pass., to be tightly bound, ὑπὸ δεσμοῦ Plu. Luc. 24.
stretch on the ground, lay at full length, [ὁ ἐλέφας] τοὺς φοίνικας κ. ἐπὶ τῆς γῆς Arist. HA 610a24; κ. τινὰς ἐπὶ τοὔδαφος Plu. Publ. 6:—Pass., to be extended over a space, ἐπὶ γῆν Pl. Ti. 58e; πρὸς γῆν πᾶν τὸ σῶμα ib. 92a; σκέλη ἐπὶ τῇ γῇ -τεταμένα Arist. IA 713a19.
metaph., strain, exert, κ. τὴν ῥώμην ὅλην Plb. 21.34.7 (s. v.l.):—Pass., to be strained, μᾶλλον, ἧττον -τείνεσθαι, Pl. Ti. 63c, λόγοι κατατεινόμενοι words of hot contention, E. Hec. 130 (anap.); δρόμημα συνεχῶς -τεταμένον Arist. HA 629b19; κ. τῷ προσώπῳ strain with the muscles of oneʼs face, Plu. Ant. 77; cf. infr. II.2.
overwork, τοὺς γεωργούς PTeb. 61b197 (ii B.C.).
intr., extend or run straight towards, τάφρον -τείνουσαν ἐκ τῶν Ταυρικῶν ὀρέων ἐς τὴν Μαιῆτιν λίμνην Hdt. 4.3, cf. 9.15; γῆ κ. πρὸς ἑσπέρην ἐπὶ ποταμὸν Ἀγγίτην it stretches westward up to . . , Id. 7.113, cf. 4.19, X. HG 4.4.7: abs., extend, ταύτῃ κ. Hdt. 8.31.
extend downwards, Plu. Vind. 2.566d.
metaph., tend, εἴς τι Metrod. Fr. 6.
strive earnestly, be vehement, E. IA 336; ἰσχυρῶς κ. X. An. 2.5.30; opp. χαλάω, Pl. R. 329c; κ. ἡ ὀδύνη v.l. for κατακτείνειε in Hp. Fract. 43, cf. Gal. 6.311: freq. in aor. part. with adverb. sense, with all oneʼs force or might, κατατείνας ἐρῶ Pl. R. 358d, cf. 367b; ὁ λέων τρέχει κ. Arist. HA 629b18; ᾠχόμην κ. Luc. Lex. 3; ὄρνεις κατατείνασαι ἐκπτήσονται Id. Sat. 35.