κατατολμάω · katatolmaō — LSJ
behave boldly towards, τῶν πολεμίων Plb. 3.103.5; make an insolent attack upon, τῆς πόλεως Id. 12.8.2; κ. τῆς κοινῆς πίστεως S.E. M. 7.27; ὁ πρῶτος -ήσας θαλάττης Philostr. Ep. 38; ἐρωμένης ib. 16; ἀλλοτρίων ἔργων Jul. Or. 1.3c; κ. τοῦ καλῶς ἔχοντος presume beyond propriety, Plb. 39.1.9: also c. gen., make a bold bid for, τῆς τῶν ὅλων ἀρχῆς Id. 15.25.28.
strengthd. for τολμάω: abs., Id. 1.47.10, UPZ 42.20 (ii B.C.); κατατετολμηκότες desperate, reckless persons, Phld. Sto.Herc. 339.12: c. inf., Plb. 2.13.5, LXX 2 Ma. 3.24, Gal. 14.644: c. acc., κ. ἔφοδον Hld. 7.24.