κατόπτ-ης · katopt-ēs — LSJ
= κατοπτήρ I, h.Merc. 372, Hdt. 3.17, 21, etc.
one who visits or explores, κλιμάτων καὶ ἐθνῶν Vett.Val. 330.15; one who contemplates, οὐρανοῦ Ph. Bybl. ap. Eus. PE 1.10.
overseer, κατόπτης δʼ εἴμʼ ἐγὼ τῶν πραγμάτων A. Th. 41; ὦ Ζεῦ διόπτα καὶ κατόπτα Ar. Ach. 435.
κατόπτας, ὁ, title of an officer in Boeot. towns, IG 7.303.21 (Oropus), 3172.140 (Orchomenus).