LOGOI

The corpus record — Latin

absolutio

absolutio · f

an absolving

Generated live from the audited Latin corpus — every figure on this page is a database query, not prose from memory.

Where it lives

  • Divus Vespasianus 1 · 3.13/10k
  • Timaeus 1 · 2.37/10k
  • Pro Fonteio 1 · 2.2/10k
  • Excerpta Controversiae 3 · 1.4/10k
  • Letters to and from Quintus 2 · 1.09/10k
  • Pro A. Cluentio 2 · 0.96/10k
  • De Inventione 3 · 0.91/10k
  • In L. Catilinam 1 · 0.8/10k
  • Facta et Dicta Memorabilia 6 · 0.75/10k
  • Controversiae 4 · 0.61/10k
  • Brutus 1 · 0.4/10k
  • Annales 3 · 0.34/10k

Densest 12 of 24 attested works shown, by occurrences per 10,000 attested tokens.

What it meant

absŏlūtĭo — Lewis & Short

absŏlūtĭo, ōnis, f.absolvo.

I In judicial lang., an absolving, acquittal: sententiis decem et sex absolutio confici poterat, Cic. Clu. 27: annus decimus post virginum absolutionem, id. Cat. 3, 4: majestatis (for de majestate), an acquittal from crimen majestatis, id. Fam. 3, 11.—In Suet. in plur.: reis absolutiones venditare, Vesp. 16.—
II Completion, perfection, consummation.
A In gen.: virtus quae rationis absolutio definitur, Cic. Fin. 5, 14: hanc absolutionem perfectionemque in oratore desiderans, this finish and perfection, id. de Or. 1, 28, 130; so id. Inv. 2, 30.—
B Esp., in rhet., completeness, Cic. Inv. 1, 22, 32.

In the wild

6 of 53 attestations shown.

Where it came from

No etymology authority pointer is recorded for this lemma yet — an honest gap, not an omission.

Latin text and lemmatization derived from the Perseus Digital Library (canonical-latinLit), CC BY-SA 4.0. Lewis & Short (public domain) via Perseus. This derived data is shared under the same CC BY-SA 4.0 license.