abs-terrĕo — Lewis & Short
abs-terrĕo, ui, ĭtum, 2, v. a.,
I to drive away by terrifying, to frighten away, to deter (by fear):
patrem,Plaut. Most. 2, 1, 74; so Ter. Andr. 3, 1, 14:
neminem a congressu meo neque janitor meus neque somnus absterruit,Cic. Planc. 27:
homines a pecuniis capiendis,Cic. Verr. 2, 2, 58; so Hor. S. 2, 5, 83; Liv. 5, 41; Suet. Caes. 20 al.—With de:
ut de frumento anseres absterreret,Plaut. Truc. 2, 1, 41.—With simple abl.: lenonem aedibus, Titin. ap. Non. 95, 1:
teneros animos vitiis,Hor. S. 1, 4, 128; so Tac. A. 12, 45 al.—
II Transf. with an abstract object, to take away, remove, withdraw:
pabula amoris sibi,Lucr. 4, 1064:
satum genitalem cuiquam,id. 4, 1233:
auctum,id. 5, 846.