ab-sūmo — Lewis & Short
ab-sūmo, mpsi, mptum (not msi, mtum), 3, v. a.
I Orig., to take away; hence, to diminish by taking away. Of things, to consume, to annihilate; of persons, orig. to ruin, to corrupt; later, in a phys. sense, to kill. Thus Hercules, in the transl. of the Trachiniae, complains: sic corpus clade horribili absumptum extabuit, consumed, ap. Cic. Tusc. 2, 8, 20; so Philoctetes in a piece of Attius: jam jam absumor: conficit animam vis vulneris, Att. ap. Cic. Tusc. 2, 7, 19 (Trag. Rel. p. 209 Rib.):
jam ista quidem absumpta res erit: diesque noctesque estur, bibitur, etc.,Plaut. Most. 1, 3, 78:
absumpti sumus, pater tuus venit,we are lost, undone! id. ib. 2, 1, 18; id. Am. 5, 1, 6:
nisi quid tibi in tete auxili est, absumptus es,you are ruined, id. Ep. 1, 1, 76:
dum te fidelem facere ero voluisti, absumptu's paene,id. Mil. 2, 4, 55:
pytisando modo mihi quid vini absumpsit!has consumed, Ter. Heaut. 3, 1, 48; so,
absumet heres Caecuba dignior,Hor. C. 2, 14, 25:
mensas malis,Verg. A. 3, 257; cf. id. G. 3, 268; and:
absumptis frugum alimentis,Liv. 23, 30, 3:
urbem flammis,to consume, destroy, Liv. 30, 7, 9; cf. Vell. 2, 130; Plin. Ep. 10, 42:
plures fame quam ferro absumpti,Liv. 22, 39, 14; cf.:
quos non oppresserat ignis, ferro absumpti,killed, id. 30, 6, 6; and:
multi ibi mortales ferro ignique absumpti sunt,id. 5, 7, 3; so,
nisi mors eum absumpsisset,id. 23, 30 fin.; and:
animam leto,Verg. A. 3, 654.—Absumi, to be killed:
ubi nuper Epiri rex Alexander absumptus erat,Liv. 9, 17 fin.—Absumi in aliquid, to be used for any thing, to be changed into:
dentes in cornua absumi,Plin. 11, 37, 45 fin.—
II Fig., to ruin:
cum ille et curā et sumptu absumitur,Ter. Phorm. 2, 2, 26:
satietatem amoris,to consume, id. ib. 5, 5, 6.—Often of time:
ne dicendo tempus absumam,spend, pass, Cic. Quint. 10; so,
quattuor horas dicendo,Liv. 45, 37, 6:
diem,Ov. Tr. 4, 10, 114:
biduum inter cogitationes,Curt. 3, 6, 8:
magnam partem aetatis in hoc,Quint. 12, 11, 15.