ac-clīno — Lewis & Short
ac-clīno, āvi, ātum, 1, v. a.,
I to lean on or against something (not before the Aug. period; mostly poet.).
I Lit.:
se acclinavit in illum,Ov. M. 5, 72:
latus leoni,Stat. Silv. 4, 2, 51.—Most freq. in part. pass.:
acclinatus: colla acclinata,Ov. M. 10, 268; cf.:
terrae acclinatus,id. ib. 14, 666:
castra tumulo sunt acclinata,Liv. 44, 3, 6:
maria terris,Stat. Silv. 5, 4, 5.—
II Trop., with se, to incline to a thing:
ad causam senatus,Liv. 4, 48, 9.