ăcūmĭno — Lewis & Short
ăcūmĭno, āvi, ātum, 1, v. a.id.,
I to make pointed, to sharpen, in verb finit.:
contextum spinae acuminavit in caudam,Lact. Opif. 7, 7.—Part. perf.:
telum culicis,Plin. 11, 2, 1:
cornu lunae,id. 18, 35, 79:
corpus,id. 11, 24, 28.