admurmŭrātĭo — Lewis & Short
admurmŭrātĭo, ōnis, f.admurmuro,
I a murmurong, murmur.
I In disapprobation:
vestra admurmuratio facit, Quirites, ut agnoscere videamini, qui haec fecerint,Cic. Imp. Pomp. 13, 37:
Qui non admurmuratione, sed voce et clamore abjecti hominis furorem fregistis,id. Pis. 14, 32; Cic. Verr. 6, 12, 27; 7, 16, 41.—
II In approbation:
grata contionis admurmuratio,Cic. Verr. 2, 15, 45:
secundae admurmurationes cuncti senatūs,id. Q. Fr. 2, 1, 3.