ăd-uncus — Lewis & Short
ăd-uncus, a, um, adj.,
I bent in the manner of a hook, hooked: nasus, a hooked or aquiline nose, * Ter. Heaut. 5, 5, 18 (on the contr. reduncus nasus, a snub or turned-up nose): serrula adunca ex omni parte dentium et tortuosa, Cic. Clu. 48:
corpuscula curvata et quasi adunca,id. N. D. 1, 24:
ungues,id. Tusc. 2, 10:
baculum aduncum tenens, quem lituum appellaverunt,Liv. 1, 18:
aliis cornua adunca, aliis redunca,Plin. 11, 37, 45, § 125.—Poet.:
magni praepes adunca Jovis,i. e. the eagle, Ov. F. 6, 196.—Comp., sup., and adv. not used.