af-flīgo — Lewis & Short
af-flīgo (better adf-), ixi, ictum, 3, v. a. (afflixint = afflixerint,
Front. ad M. Caes. 3, 3).te ad terram, scelus, adfligam,I will dash thee to the earth, Plaut. Pers. 5, 2, 15, and id. Rud. 4, 3, 71:
nolo equidem te adfligi,id. Most. 1, 4, 19:
statuam,to throw down, overthrow, Cic. Pis. 38; so,
monumentum,id. Cael. 32: domum, id. pro Dom. 40: (alces) si quo adflictae casu conciderint, Caes. B. G. 6, 27:
infirmas arbores pondere adfligunt,id. ib.:
tempestas naves Rhodias adflixit, ita ut, etc.,dashed them about, shattered them, id. B. C. 3, 27.—So in descriptions of a battle:
equi atque viri adflicti, etc.,Sall. J.101,11:
ubi scalae comminutae, qui supersteterant, adflicti sunt,were thrown down, id. ib. 60, 7:
ubi Mars communis et victum saepe erigeret et adfligeret victorem,Liv. 28, 19:
imaginem solo,Tac. H. 1, 41:
caput saxo,to dash against, id. A. 4, 45:
aquila duos corvos adflixit et ad terram dedit,Suet. Aug. 96 Ruhnk.; so id. Dom. 23.— Poet., Ov. M. 12, 139; 14, 206; Sil. 9, 631.—
et cum reflavit, adfligimur,Cic. Off. 2, 6:
virtus nostra nos adflixit,has ruined, id. Fam. 14, 4; id. Sest. 7:
Pompeius ipse se adflixit,id. Att. 2, 19:
senectus enervat et adfligit homines,id. Sen. 70:
opes hostium,Liv. 2, 16:
aliquem bello,id. 28, 39:
Othonianas partes,Tac. H. 2, 33:
amicitias,Suet. Tib. 51; so id. Aug. 66 et saep.—
hoc oratoris esse maxime proprium, rem augere posse laudando, vituperandoque rursus adfligere,to bring down, Cic. Brut. 12.—Trop., of courage, to cast down, dishearten, to diminish, lessen, impair:
animos adfligere et debilitare metu,Cic. Tusc. 4, 15, 34.—
naves,damaged, shattered, Caes. B. G. 4, 31:
Graecia perculsa et adflicta et perdita,Cic. Fl. 7:
ab adflictā amicitiā transfugere et ad florentem aliam devolare,id. Quint. 30:
non integra fortuna, at adflicta,id. Sull. 31:
adflictum erigere,id. Imp. Pomp. 29.—Comp.:
adflictiore condicione esse,id. Fam. 6,1;
hence: res adflictae (like accisae and adfectae),disordered, embarrassed, ruined circumstances, affairs in a bad state, ill condition, Sall. J. 76, 6; so Luc. 1, 496; Just. 4, 5:
copiae,Suet. Oth. 9.—
aegritudine adflictus, debilitatus, jacens,Cic. Tusc. 4, 16:
luctu,id. Phil. 9, 5:
maerore,id. Cat. 2, 1:
adflictus vitam in tenebris luctuque trahebam,Verg. A. 2, 92; Suet. Oth. 9.—
homo adflictus et perditus,Cic. Phil. 3, 10:
nemo tam adflictis est moribus, quin, etc.,Macr. S. 6, 7.—Sup. and adv. not used.