1. āla — Lewis & Short
āla, ae, f.for axla, contr. from axilla, Cic. Or. 45, 153; cf. a)/gxos = w)=mos (Hesych.) = shoulder = O. H. Germ. Ahsala; Germ. Achsel.
Mors atris circumvolat alis,Hor. S. 2, 1, 58:
volucris Fati Tardavit alas,id. C. 2, 17, 25:
bibulae Cupidinis alae,Ov. A. A. 1, 233:
furvis circumdatus alis Somnus,Tib. 2, 1, 89:
me jocundis Sopor impulit alis,Prop. 1, 3, 45:
Madidis Notus evolat alis,Ov. M. 1, 264.—Of sails:
velorum pandimus alas,Verg. A. 3, 520.—Of oars:
classis centenis remiget alis,Prop. 4, 6, 47:
remigium alarum,Verg. A. 1, 301 (cf. Hom. Od. 11, 125);
so inversely remi is used of wings: super fluctus alarum insistere remis,Ov. M. 5, 558 (cf. pteroi=s e)re/ssei, Eur. Iphig. Taur. 289; Aeschyl. Agam. 52; and cf. Lucr. 6, 743). —Of wind and lightning:
Nisus Emicat et ventis et fulminis ocior alis,Verg. A. 5, 319 al.—
aliquid sub alā portare,Hor. Ep. 1, 13, 12:
hirquinae,Plaut. Poen. 4, 2, 51:
hirsutae,Hor. Epod. 12, 5:
halitus oris et alarum vitia,Plin. 21, 20, 83, § 142:
virus alarum et sudores,id. 35, 15, 52, § 185:
sudor alarum,Petr. 128 (many Romans were accustomed to pluck out the hair from the armpits, Sen. Ep. 114; Juv. 11, 157; v. alipilus).—
Alae, equites: ob hoc alae dicti, quia pedites tegunt alarum vice,Serv. ad Verg. A. 4, 121: peditatu, equitibus atque alis cum hostium legionibus pugnavit, Cato ap. Gell. 15, 9, 5; Cic. Off. 2, 13, 45:
dextera ala (in alas divisum socialem exercitum habebat) in primā acie locata est,Liv. 31, 21; Vell. 2, 117 al.—An ala, as a military division, usu. consisted of about 500 men, Liv. 10, 29.!*? Such alae gave names to several towns, since they were either levied from them, quartered in them, or, after the expiration of their time of service, received the lands of such towns.—So, Ala Flaviana, Ala Nova, et saep. (cf. castrum, II. 1. fin.).