ālārĭus — Lewis & Short
ālārĭus, a, um (less freq. ālāris, e), adj.ala.—In milit. lang.,
cohortes alariae et legionariae,i. e. of the allies, Caes. B. C. 1, 73:
cum cohortibus alariis,Liv. 10, 40 Weissenb.:
alarii equites,id. 40, 40; so Tac. A. 3, 39; 4, 73; 12, 27 al.—Subst., the form ālārĭus, * Cic. Fam. 2, 17:
ut ad speciem alariis uteretur,auxiliaries, allies, Caes. B. G. 1, 51.—The form ālāris, e:
inter legionarios aut alares,Tac. H. 2, 94:
alares Pannonii,id. A. 15, 10:
alares exterruit,id. ib. 15, 11.