bīlĭōsus — Lewis & Short
bīlĭōsus, a, um, adj.bilis.
alvus,Cels. 2, 8:
sputum,id. 2, 6' biliosa reicere, Scrib. 168.—Subst.: bīlĭō-sus, i, m., a bilious person, Cels. 1, 3.— Trop., hypochondriac:
biliosus, quod sit semper tristis, ab umore nigro, qui bilis vocatur,Isid. Orig. 10, 30.