1. brūma — Lewis & Short
brūma, ae, f.for brevima, breuma = brevissima: dicta bruma quod brevissimus tunc dies est,
Varr. L. L. 6, § 8 Müll.: bruma a brevitate dierum dicta, Paul. ex Fest. p. 31 Müll.; cf. Isid. Orig. 5, 35, 6; Gesn. Claud. Rapt. Pros. 2, 106; Ruhnk. ad Ter. Phorm. 4, 4, 28.
circa brumam serendum non esse,Plin. 18, 24, 56, § 204 al.—Plur.:
solis accessus discessusque solstitiis brumisque cognosci,Cic. N. D. 2, 7, 19; 2, 19, 50; Ov. F. 1, 163.—
musculorum jecuscula brumā dicuntur augeri,Cic. Div. 2, 14, 33:
novissimus dies brumae,Plin. 16, 39, 74, § 191:
ver proterit aestas, Interitura, simul Pomifer auctumnus fruges effuderit, et mox Bruma recurrit iners,Hor. C. 4, 7, 12; Phaedr. 4, 23, 19:
serite hordea campis Usque sub extremum brumae intractabilis imbrem,even to the last rain of rough winter, Verg. G. 1, 211; 3, 321.—So, horrida cano gelu, Verg. G. 3, 443:
frigida,id. A. 2, 472:
hiberna,Tib. 1, 4, 5; Ov. Ib. 37; Prop. 1, 8, 9:
tepidae,Hor. C. 2, 6, 18:
nives illinet agris,id. Ep. 1, 7, 10:
per brumam,id. ib. 1, 11, 19:
brumae tempore,Juv. 3, 102; Val. Fl. 5, 602; Stat. S. 1, 3, 89 al.—