LOGOI

The corpus record — Latin

caeco

caeco · v. a

to make blind

Generated live from the audited Latin corpus — every figure on this page is a database query, not prose from memory.

Where it lives

  • De vita Hadriani 1 · 1.95/10k
  • Ab urbe condita libri, erklärt von M. Weissenborn, books 43-44 - 44 1 · 0.79/10k
  • De Domo Sua Ad Pontifices 1 · 0.66/10k
  • Pro P. Sestio 1 · 0.6/10k
  • Epistulae. Selections. 2 · 0.46/10k
  • De consolatione philosophiae 1 · 0.41/10k
  • Brutus 1 · 0.4/10k
  • Tusculanae Disputationes 2 · 0.35/10k
  • Res Rustica, Books I-IX 2 · 0.25/10k
  • Epistulae. Selections. 1 · 0.22/10k
  • De Rerum Natura 1 · 0.21/10k
  • Ab urbe condita 1 · 0.02/10k

What it meant

caeco — Lewis & Short

caeco, āvi, ātum, 1, v. a.id.,

I to make blind, to blind.
I Lit.: sol caecat, Lucr. 4, 325 (300); Paul. Nol. Carm. Nat. S. Fel. 20, 7; 20, 292: unde caecatus est (Appius Claudius), Aur. Vict. Vir. Ill. 34, 3.—Hence, in gardening: oculum, to destroy, Col. 4, 9, 2; 4, 24, 16; cf. caecus, I. C., and oculus.—
B Trop.: qui largitione caecarunt mentes imperitorum, Cic. Sest. 66, 139: ut (animi acies) ne caecetur erroribus, id. Tusc. 5, 13, 39: caecati libidinibus, id. ib. 1, 30, 72: cupiditate, id. Dom. 23, 60: caecata mens subito terrore, Liv. 44, 6, 17: pectora... serie caecata laborum, Ov. P. 2, 7, 45: caecabitur spes vindemiae, Pall. 1, 6, 11: timidos artus, to make senseless, Verg. Cul. 198.—
II Transf., to make dark, to obscure: caecantur silvae, Avien. Per. 504.—
B Trop., of discourse: celeritate caecata oratio, rendered obscure, Cic. Brut. 76, 264.

In the wild

6 of 15 attestations shown.

Where it came from

No etymology authority pointer is recorded for this lemma yet — an honest gap, not an omission.

Latin text and lemmatization derived from the Perseus Digital Library (canonical-latinLit), CC BY-SA 4.0. Lewis & Short (public domain) via Perseus. This derived data is shared under the same CC BY-SA 4.0 license.