călumnĭōsus — Lewis & Short
călumnĭōsus, a, um, adj.calumnia,
I full of tricks or artifices, swindling (postAug.):
calumniosus est, qui sciens prudensque per fraudem negotium alicui comparat,Paul. Sent. 1, 5, 1; 1, 5, 2:
accusatio,Dig. 38, 2, 14:
criminationes,Arn. 1 init.— Sup., Aug. Ep. 152 fin.—
II Subst.: că-lumnĭōsus, i, m., a person convicted of false information, Dig. 48, 16, 3; cf. calumnia, I. B. 4.—Adv.: călumnĭōsē, artfully, by trickery, Dig. 46, 5, 7; Aug. Ep. 48. —Sup., Symm. Ep. 10, 76.