cānĕo — Lewis & Short
cānĕo, ui, 2, v. n.canus,
temporibus geminis canebat sparsa senectus,Verg. A. 5, 416; cf. Tac. G. 31:
canens senecta,Verg. A. 10, 192:
canet in igne cinis,Ov. A. A. 2, 440:
canens gelu,white, id. Tr. 5, 2, 66; Sil. 1, 206;
pruina,id. 3, 534:
canentia lilia,Ov. M. 12, 411:
dum gramina canent,Verg. G. 3, 325; 2, 13:
canuerint herbae,Ov. F. 3, 880; Juv. 14, 144; Ov. M. 1, 110 (cf. id. ib. 6, 456; and id. F. 5, 357); Sil. 4, 362.