cantātor — Lewis & Short
cantātor, ōris, m.id.,
I a musician, singer, minstrel (mentioned by Varr. L. L. 8, § 57 Müll.):
vetus et nobilior Ario cantator fidibus fuit,Gell. 16, 19 (transl. of the Gr. kiqarw(do/s, Herod. 1, 23 Bähr):
cantator cygnus funeris ipse sui,Mart. 13, 77.