dĕcor — Lewis & Short
dĕcor, ōris, m.deceo,
Mobilibusque decor naturis dandus et annis,Hor. A. P. 157; cf.: suus cuique decor est, Quint. 10, 2, 22; cf.
also decor quoque a gestu atque a motu venit,id. 11, 3, 67;
and est et in incessu pars non temnenda decoris, etc.,Ov. A. A. 3, 299:
divini signa decoris,Verg. A. 5, 647:
ovibus sua lana decori est,Ov. M. 13, 849; cf. Prop. 4 (5), 11, 29.—In rhetor. lang.:
non decorem compositionis quaerimus, sed facilitatem,Quint. 9, 4, 145; cf. id. 9, 4, 44:
quantum fuerit illis viris decoris in rebus atque personis,id. 10, 2, 27 et saep.—In architecture:
decor est emendatus operis aspectus probatis rebus compositi cum auctoritate, etc.,Vitr. 1, 2.—In plur.:
varii scenai,Lucr. 4, 984.—
fugit retro Levis Juventa et Decor,Hor. Od. 2, 11, 6; Tib. 4, 2, 8; Ov. M. 1, 488; Curt. 8, 4, 23; Tac. H. 2, 1 al.; cf. Vulg. Isa. 33, 17; id. Thren. 1, 6.!*? dĕcor, adj., v. decoris.