dē-lībo — Lewis & Short
dē-lībo, āvi, ātum, 1,
parvam delibet ab aequore partem,Lucr. 6, 622:
aliquid membrorum,Varr. R. R. 2, 2, 16:
truncum,Col. 2, 2, 26:
paululum carnis,Petr. 136, 1; cf. cenas (opp. edere), Favor. ap. Gell. 15, 8 fin.—
ut omni ex genere orationem aucuper et omnes undique flosculos carpam atque delibem,cull, Cic. Sest. 56:
ex universa mente divina delibatos animos habere,id. de Sen. 21, 78:
novum honorem,to taste, enjoy, Liv. 5, 12; cf.:
honores parcissime,Plin. Pan. 54, 3: oscula, Verg. A. 12, 434; Phaedr. 4, 24, 8:
artes,Ov. F. 1, 169:
omnia narratione,to touch upon, Quint. 4, 2, 55; cf. Plin. Pan. 38; Suet. Aug. 94: delibor, I am ripe for plucking, i. e. about to die, Vulg. 2 Tim. 4, 6. —
neque úlla Res animi pacem delibat,Lucr. 3, 24:
de laude jejuni hominis delibare quicquam,Cic. Fam. 10, 21, 2:
aliquid de honestate,id. Inv. 2, 58, 174:
de gloria sua,id. ib. 2, 39, 115:
de virginitatis integritate,Flor. 2, 6, 40; cf.:
castitatem virginis,Val. Max. 9, 1, 2 ext.:
pudicitiam,Suet. Aug. 68:
nec vitam ducendo demimus hilum Tempore de mortis nec delibare valemus,Lucr. 3, 1088 al.—Poet., transf.:
Delibata deum per te tibi numina sancta Saepe oberunt,disparaged, Lucr. 6, 70; cf.:
ille (Gracchus) nulla voce delibans insitam virtutem concidit tacitus,Auct. Her. 4, 55, 68.