dēspĭcĭentĭa — Lewis & Short
dēspĭcĭentĭa, ae, f.despicio,
I a despising, contempt (very rare;
perh. only in Cic.): in omnium rerum humanarum contemptione ac despicientia,Cic. Tusc. 1, 40:
rerum externarum,id. Off. 1, 20:
animi,id. ib. 2, 11:
in contemnendis honoribus,id. Part. Or. 23, 81.