dīductĭo — Lewis & Short
dīductĭo, ōnis, f.diduco,
I an expanding, separating (very rare;
perh. only in Seneca): ostendit intentionem spiritus velocitas ejus et diductio,Sen. Q. N. 2, 8, 2:
in diductione rerum,in dividing, separating the elements, id. ib. 3, 13, 2.