ĕpĭcus — Lewis & Short
ĕpĭcus, a, um, adj., = e)piko/s,
I epic:
poëta (Ennius),Cic. Opt. Gen. 1, 2:
poëma,id. ib. 1, 1; cf.
carmen,Quint. 10, 1, 62; Fulg. Myth. 1, 2.—Plur. as subst.: ĕpĭci, ōrum, m., the epic poets, Quint. 10, 1, 51.