exbrómo — Walde–Hofmann
exbrómo, -äre „durch Sieden den schlechten Geruch entfernen" (Apic., Anthim. -pr-; vgl. mlt. zbrómáre ds.): von brömus, -ı m. ,Gestank^ aus gr. Bgd)uoc ds. (Thes.). exbures exinieräläs, sive exburae, quae exbiberunt, quasi épotae Paul. Fest. 79: genaue Form, Quantität und Bed. dieser (wohl aus Plautus geschöpften) Verriusglosse ist unbekannt; daher nicht kontrollierbar: Vaniéek 178, Fick I 408 (: bua, vgl. Froehde … — [Walde–Hofmann, s.v. exbrómo, p. 457]