ex-cors — Lewis & Short
ex-cors, cordis, adj.cor, the heart, as the seat of intelligence; v. cor,
I without intelligence, without understanding, senseless, silly, stupid (class.; cf.:
amens, demens, vecors, insanus, vesanus, delirus): aliis cor ipsum animus videtur: ex quo excordes, vecordes, concordesque dicuntur,Cic. Tusc. 1, 9, 18; cf.:
an quod aspexit (taurus) vestitu purpureo excordem Caesarem, ipse corde privatus est?id. Div. 2, 16, 36:
excors, caecus, incogitabilis,Plaut. Mil. 2, 6, 63:
quae anus tam excors inveniri potest, quae illa extimescat?Cic. N. D. 2, 2, 5; cf.:
hoc qui non videt, excors est,id. Phil. 5, 2, 5; and:
aperte adulantem nemo non videt, nisi qui admodum est excors,id. Lael. 26, 99:
turpis et excors,Hor. Ep. 1, 2, 25:
tune insanus eris, si acceperis? an magis excors Rejecta praeda?id. S. 2, 3, 67.