făcētĭa — Lewis & Short
făcētĭa, ae, f.facetus; cf.: argutiae, deliciae,
I a jest, witticism; drollery, piece of humor.
I Sing. (ante- and post-class.): haec facetiast, amare inter se rivalis duos, Plaut. Stich. 5, 4, 47:
jocularis,Cael. Aur. Tard. 1, 1, 21:
facetia sermonis Plauto congruentis,Gell. 3, 3, 3:
facetiae habere, res divinas deridere,App. Mag. 56, p. 310, 27. —
II Plur.: făcētĭae, ārum.
A A witty or clever thing in action or behavior (Plautin.):
mulier, quoi facetiarum cor corpusque sit plenum et doli,Plaut. Mil. 3, 1, 186:
fecisti, here, facetias, quom, etc.,id. Stich. 5, 2, 7.—
B Wit, witty sayings, witticisms, pleasantry, drollery, humor, facetiousness (class.;
syn.: sal, dicacitas, cavillatio, lepos, urbanitas, comitas): (sales), quorum duo genera sunt, unum facetiarum, alterum dicacitatis,Cic. Or. 26, 87:
cum duo genera sint facetiarum ... illa a veteribus superior cavillatio, haec altera dicacitas nominata est,id. de Or. 2, 54, 218:
facetiis autem maxime homines delectari, si quando risus conjuncte, re verboque moveatur,id. ib. 2, 61, 248:
P. Scipio omnes sale facetiisque superabat,id. Brut. 34, 128:
festivitate et facetiis C. Julius et superioribus et aequalibus suis omnibus praestitit,id. ib. 48, 177:
sale tuo et lepore et politissimis facetiis pellexisti,id. de Or. 1, 57, 243:
accedat oportet lepos quidam facetiaeque,id. ib. 1, 5, 17; cf.:
dulces Latini leporis facetiae,Vell. 1, 17, 1:
facetiarum quidam lepos,Cic. de Or. 1, 34, 159:
facie magis quam facetiis ridiculus,id. Att 1, 13, 2:
ego mirifice capior facetiis, maxime nostratibus (corresp. to sales),id. Fam. 9, 15, 2:
asperis facetiis illusus,sarcasms, Tac. A. 15, 68; cf.
acerbae,id. ib. 5, 2:
per facetias incusare aliquem,id. ib. 14, 1.