ferrātus — Lewis & Short
ferrātus, a, um, adj.ferrum,
imitated,Verg. A. 7, 622:
orbes rotarum,Lucr. 6, 551; Verg. G. 3, 361:
hasta,Liv. 1, 32, 12:
sudes,Verg. A. 5, 208:
capistra,id. G. 3, 399:
calx,armed with a spur, id. A. 11, 714: servi, i. e. fettered (sc. catenis), Plaut. Bacch. 4, 6, 11; cf.
the preced. art.: agmina,i. e. iron-clad, in armor, Hor. C. 4, 14, 30:
aquae,ferruginous, chalybeate, Sen. Q. N. 3, 2:
forma suum,iron, made of iron, Val. Fl. 6, 90.—
in fronte statuerat ferratos, in cornibus cohortes,harnessed soldiers, cuirassiers, Tac. A. 3, 45.