fors-an — Lewis & Short
fors-an, adv.ellipt. for fors sit an; v. fors, II. A. and forsitan, and cf. fortan and fortassean,
me miseram, forsan hic mihi parvam habeat fidem,Ter. Eun. 1, 2, 117; Lucr. 6, 729:
forsan et haec olim meminisse juvabit,Verg. A. 1, 203;
forsan miseros meliora sequentur,id. ib. 12, 153:
huic uni forsan potui succumbere culpae,id. ib. 4, 19:
et mihi forsan tibi quod negarit, Porriget hora,Hor. C. 2, 16, 31:
pernicies Tibi paratur, forsan et miserae mihi,Phaedr. 2, 4, 7:
transierant binae forsan trinaeve Calendae,Mart. 10, 75, 7:
quem decreto sermonem praetenderit, forsan aliquem verum auctores antiqui tradiderint,Liv. 3, 47, 5; 10, 39, 14:
occurrat mihi forsan aliquis,Quint. 1, 5, 6; 12, 1, 31; Col. 3, 9, 1:
et tu forsan audire nolis,Curt. 3, 2 (dub. v. Zumpt ad Curt. 3, 5, 11).—In law Lat., as for example, for instance, Dig. 48, 5, 34, § 1.