fulgeo — Lewis & Short
fulgeo, fulsi, 2 (ante-class. and poet. form acc. to the third conj.: fulgit, Lucil. and Pompon. ap.
Non. 506, 8 and 9; Lucr. 5, 768 Lachm.Lat. fulgur, fulmen, fulvus, flagrare, flamma, flāmen,Georg Curtius Gr. Etym. p. 187, to flash, to lighten (syn.: fulguro, splendeo, luceo).
si fulserit, si tonuerit, si tactum aliquid erit de caelo,Cic. Div. 2, 72, 149:
cum aestate vehementius tonuit quam fulsit,Plin. 18. 35, 81, § 354; Mel. 1, 19, 1; Lucr. 6, 160; 165:
Jove fulgente cum populo agi nefas esse,Cic. Vatin. 8, 20; cf.:
Jove fulgente, tonante ... caelo fulgente, tonante,id. N. D. 2, 25, 65;
v. fulguro: tremulo tempestas impete fulgit,Lucr. 6, 174:
fulsere ignes et aether,Verg. A. 4, 167:
picei fulsere poli,Val. Fl. 1, 622.—*
qui (Pericles) si tenui genere uteretur, numquam ab Aristophane poëta fulgere, tonare, permiscere Graeciam dictus esset,Cic. Or. 9, 29 (acc. to Aristoph. Acharn. 530 sq.: *perikle/hs *ou)lu/mpios *)/hstrapten, e)bro/nta, cuneku/ka th\n *(ella/da); cf.:
fulgurare ac tonare,Quint. 2, 16, 19.—
qui nitent unguentis, qui fulgent purpurā,Cic. Cat. 2, 3, 5:
marmorea tecta ebore et auro fulgentia,id. Par. 1, 3, 13:
fulgentia signis castra,Hor. C. 1, 7, 19: qui caelum versat stellis fulgentibus aptum, Enn. ap. Macr. S. 6, 1 (Ann. v. 30 Vahl.); so id. ib. (Ann. v. 162 ib.):
caelo fulgebat luna sereno,Hor. Epod. 15, 1; cf. id. C. 2, 16, 3; Ov. M. 2, 722:
fulgens contremuit domus Saturni (i. e. caelum),Hor. C. 2, 12, 8:
micantes fulsere gladii,Liv. 1, 25, 4; cf.:
fulgente decorus arcu Phoebus,Hor. Carm. Sec. 61:
felium in tenebris fulgent radiantque oculi,Plin. 11, 37, 55, § 151:
fulgentes oculi,Hor. C. 2, 12, 15:
fulgentes Cycladae (on account of their marble),id. ib. 3, 28, 14 (for which:
nitentes Cycladae,id. ib. 1, 14, 19):
stet Capitolium fulgens (corresp. to lucidae sedes Olympi),id. ib. 3, 3, 43:
argenti quod erat solis fulgebat in armis,Juv. 11, 108.—
(virtus) Intaminatis fulget honoribus,Hor. C. 3, 2, 18:
indoles virtutis jam in adulescentulo,Nep. Eum. 1, 4:
quondam nobili fulsi patre,Sen. Med. 209:
fulgens imperio fertilis Africae,Hor. C. 3, 16, 31:
fulgens sacerdotio,Tac. H. 4, 42:
quae sanguine fulget Juli,Juv. 8, 42.—Hence, ful-gens, entis, P. a., shining, glittering; in a trop. sense, illustrious.—Comp.:
fulgentior,Sen. Ep. 115, 4.—Sup.:
Messala fulgentissimus juvenis,Vell. 2, 71, 1:
opus Caesaris,id. 2, 39, 1:
(M. Tullius) fulgentissimo et caelesti ore,id. 2, 64, 3:
duo fulgentissima cognomina patris et patrui,Val. Max. 3, 5, 1.—Adv.: fulgenter, glitteringly, resplendently.
quia sic fulgentius radiant,Plin. 10, 20, 22, § 43. —
fulgentius instrui poterat luxuria, certe innocentius,Plin. 22, 2, 3, § 4.