fulgur — Lewis & Short
fulgur (also in the
nom. FVLGVS, acc. to Fest. s. v. fulgere, p. 92fulgur, ignis qui coruscat fulmine,Non. 5, 33:
eodem modo fit fulgur, quod tantum splendet, et fulmen, quod incendit ... fulmen est fulgur intentum,Sen. Q. N. 2, 57, 3:
nimbi immixtaque fulgura ventis,Ov. M. 3, 300:
credas et rapidum Aetnaeo fulgur ab igne jaci,id. F. 1, 574:
passim fremitus et fulgura fiunt,Lucr. 6, 270:
CAELI FVLGVRA REGIONIBVS RATIS TEMPERANTO,Cic. Leg. 2, 8, 21:
de fulgurum vi dubitare,id. Div. 1, 10, 16; cf.:
fulgura interpretantes,id. ib. 1, 6, 12; cf.
also: consultus de fulgure haruspex,Suet. Dom. 16; Tac. A. 15, 47 al.:
tonitrua et fulgura paulo infirmius expavescebat,Suet. Aug. 90; cf. id. Calig. 51:
qui ad omnia fulgura pallent,Juv. 13, 223:
tonitruque et fulgure terruit orbem,Ov. M. 14, 817:
dium fulgur appellabant diurnum, quod putabant Jovis, ut nocturnum Summani,Fest. p. 75 Müll.; cf.:
provorsum fulgur appellatur, quod ignoratur noctu an interdiu sit factum,Fest. p. 229 Müll. N. cr.—
feriunt summos fulgura montes,Hor. C. 2, 10, 12; Lucr. 6, 391:
caelo ceciderunt plura sereno fulgura,Verg. G. 1, 488.—
aliquis senior, qui publica fulgura condit,Juv. 6, 586:
† fulgur conditum,Inscr. Orell. 2482; cf. Luc. 1, 606.—
solis,Lucr. 2, 164; so,
flammaï,id. 1, 725; cf.:
nictantia flammae,id. 6, 182:
clarae coruscis Fulguribus tedae,id. 5, 297:
galeae,Claud. Cons. Hon. 3, 31.