furtim — Lewis & Short
furtim, adv.fur; hence, like a thief, i. e.,
clam, clanculum, furtive): at enim hic clam furtim esse volt, ne qui sciant,Plaut. Poen. 3, 3, 49:
sine lictoribus profectum clam furtim, etc.,Liv. 21, 63, 9:
ut furtim tota decemviris traditur!Cic. Agr. 2, 16, 41: quae (lagenae) furtim essent exsiccatae, Q. Cic. ap. Cic. Fam. 16, 26, 2: alterum genus est imitatione;
admodum ridiculum, sed nobis tantum licet furtim, si quando, et cursim,Cic. de Or. 2, 62, 252:
(Janua) neu furtim verso cardine aperta sones,Tib. 1, 2. 10:
quid juvat, immensum te argenti pondus et auri Furtim defossā timidum deponere terrā?Hor. S. 1, 1, 42:
per infrequentiam furtim senatusconsultum factum,Liv. 39, 4, 8:
nunc in Aristippi furtim praecepta relabor,Hor. Ep. 1, 1, 18:
furtim magis quam bello Marsacos incursabat,by stealthy incursions, Tac. H. 4, 56 fin.:
furtim et per latrocinia ad honores nituntur,Sall. J. 4, 7:
furtim et celeritate proelium vitare,id. H. Fragm. 1, 65 Dietsch. —*
concubitusque tuos furtim,secret, clandestine intercourse, Tib. 2, 5, 53.