gĕnĕrālis — Lewis & Short
gĕnĕrālis, e, adj.genus.
I Of or belonging to a kind or species, generic (very rare): variae volucres ut in ordine cunctae Ostendant maculas generales corpore inesse, etc., of their species, Lucr. 1, 590:
cum qualis sit res, quaeritur, quia et de vi et de genere negotii controversia est, constitutio generalis vocatur,Cic. Inv. 1, 8, 10. —
II Of or relating to all, general (opp. singuli and specialis; cf. universalis;
freq. only since the Aug. per.): et generale quoddam decorum intelligimus, quod in omni honestate versatur, et aliud huic subjectum, quod pertinet ad singulas partes honestatis,Cic. Off. 1, 27, 96:
causae, opp. singulae lites,Quint. 7, 1, 64; Sen. Ep. 58 med.:
cum sit omnis generalis quaestio speciali potentior,Quint. 12, 2, 18; cf.:
illud generale, hoc speciale,id. 5, 10, 44:
tractatus, opp. specialis,id. 5, 7, 35; cf.:
ab generali tractatu ad quasdam deduci species,id. 2, 4, 22:
de re et generales quaestiones sunt et definitae,id. 7, 2, 1:
definitio,Dig. 28, 5, 4:
pactum,ib. 2, 14, 40: lex est generale jussum populi aut plebis, rogante magistratu, At. Cap. ap. Gell. 10, 20, 2.—Hence, adv.: gĕnĕrālĭter (acc. to II.), in general, generally (mostly post-Aug.; cf.:
generatim, communiter): tempus est, id quo nunc utimur (nam ipsum quidem generaliter definire difficile est), pars quaedam aeternitatis,Cic. Inv. 1, 26, 39:
quaedam adnotasse, sed generaliter (opp. particulas etiam persequi),Plin. Ep. 1, 8, 3:
tempus generaliter et specialiter accipitur, etc.,Quint. 5, 10, 42 sq.;
so opp. specialiter,id. 5, 7, 4; 5, 11, 1;
opp. proprie,id. 3, 7, 7:
legare,Gai. Inst. 2, 238:
stipulari,id. ib. 4, 53:
universi,Vulg. Jer. 25, 20.