1. gĕnus — Lewis & Short
gĕnus, ĕris, n.= ge/nos, root GEN, gigno, gens,
I birth, descent, origin; and concr., a race, stock, etc. (cf.: familia, gens, stirps).
I Lit.
A In gen.: bono genere gnati, Cato ap. Gell. 10, 3, 17; cf.:
ii, qui nobili genere nati sunt,Cic. Verr. 2, 5, 70, § 180:
amplissimo genere natus,Caes. B. G. 4, 12, 4:
genere regio natus,Cic. Rep. 1, 33:
C. Laelius, cum ei quidam malo genere natus diceret, indignum esse suis majoribus, at hercule, inquit, tu tuis dignus,id. de Or. 2, 71, 286:
genere et nobilitate et pecunia sui municipii facile primus,id. Rosc. Am. 6, 15:
esse genere divino,id. Rep. 2, 2:
contempsisti L. Murenae genus, extulisti tuum,id. Mur. 7, 15:
hic sacra, hic genus, hic majorum multa vestigia,id. Leg. 2, 1, 3; cf. id. Brut. 58, 212; id. Rep. 1, 18:
adulescens, cujus spei nihil praeter genus patricium deesset,Liv. 6, 34, 11:
in famam generis ac familiae,Quint. 3, 11, 12; 5, 10, 24:
genus Lentulorum,id. 6, 3, 67:
Atys, genus unde Atii duxere Latini,Verg. A. 5, 568:
fortuna non mutat genus,Hor. Epod. 4, 6:
virginem plebei generis petiere juvenes, alter virgini genere par, alter, etc.,Liv. 4, 9, 4:
qui sibi falsum nomen imposuerit, genus parentesve finxerit, etc.,Plaut. Sent. 5, 25, 11.—Plur.:
summis gnati generibus,Plaut. Most. 5, 2, 20.—
B In partic., birth, for high or noble birth (mostly poet.):
cum certi propter divitias aut genus aut aliquas opes rem publicam tenent, est factio,Cic. Rep. 3, 14: pol mihi fortuna magis nunc defit quam genus, Enn. ap. Cic. Tusc. 3, 19, 44 (Trag. v. 394 Vahl.):
et genus et virtus, nisi cum re vilior alga est,Hor. S. 2, 5, 8; cf.:
et genus et formam regina pecunia donat,id. Ep. 1, 6, 37:
non, Torquate, genus, non te facundia, non te Restituet pietas,id. C. 4, 7, 23:
jactes et genus et nomen inutile,id. ib. 1, 14, 13; cf.:
cui genus et quondam nomen natique fuissent,Verg. A. 5, 621:
nunc jam nobis patribus vobisque plebei promiscuus consulatus patet, nec generis, ut ante, sed virtutis est praemium,Liv. 7, 32, 14; cf. id. 4, 4, 7.
II Transf.
A Like gens and stirps, a descendant, offspring, child; and collect., descendants, posterity, race (poet.): neve tu umquam in gremium extollas liberorum ex te genus, Enn. ap. Cic. Or. 46, 155 (Trag. v. 347 Vahl.):
credo equidem, genus esse deorum,Verg. A. 4, 12:
Uraniae genus, Hymen,i. e. her son, Cat. 61, 2:
audax Iapeti,i. e. his son Prometheus, Hor. C. 1, 3, 27:
Jovis,i. e. Perseus, Ov. M. 4, 609; cf. also Prop. 2, 2, 9; Hor. C. 2, 14, 18:
genus Adrasti,i. e. Diomede, grandson of Adrastus, Ov. F. 6, 433;
so of a grandson,id. M. 2, 743; cf.
nepotum,Hor. C. 3, 17, 4:
Tantali genus,id. ib. 2, 18, 37:
Danai,id. ib. 2, 14, 18:
Messi clarum genus Osci,id. S. 1, 5, 54:
ab alto Demissum genus Aenea,i. e. Octavianus, as the adopted son of Julius Cœsar, id. ib. 2, 5, 63:
sive neglectum genus et nepotes Respicis auctor,i. e. the Romans, id. C. 1, 2, 35; cf. ib. 3, 6, 18:
regium genus,id. ib. 2, 4, 15. —
B Of an assemblage of objects (persons, animals, plants, inanimate or abstract things) which are related or belong together in consequence of a resemblance in natural qualities; a race, stock, class, sort, species, kind (in this signif. most freq. in all periods and kinds of writing).
1 In gen.
a Of living things: ne genus humanum temporis longinquitate occideret, propter hoc marem cum femina esse coniunctum, Cic. ap. Col. 12, 1 (Fragm. Cic. 1, 5 Baiter):
quod ex infinita societate generis humani ita contracta res est, etc.,of the human race, Cic. Lael. 5, 20; cf. id. Rep. 1, 2 fin.:
o deorum quicquid in caelo regit Terras et humanum genus,Hor. Epod. 5, 2;
for which: consulere generi hominum,Cic. Rep. 3, 12; cf.:
cum omni hominum genere,id. ib. 2, 26; Hor. Ep. 2, 1, 7:
solivagum genus,Cic. Rep. 1, 25: potens vir cum inter sui corporis homines tum etiam ad plebem, quod haudquaquam inter id genus contemptor ejus habebatur, i. e. among the Plebeians, Liv. 6, 34, 5: Graium genus, the Grecian race, Enn. ap. Prob. ad Verg. E. 6, 31 (Ann. v. 149 Vahl.):
virtus est propria Romani generis atque seminis,Cic. Phil. 4, 5, 13; cf. id. Ac. 2, 27, 86:
Ubii, paulo quam sunt ejusdem generis et ceteris humaniores,Caes. B. G. 4, 3, 3; cf.
also: impellit alios (Aeduos) iracundia et temeritas, quae maxime illi hominum generi est innata,race of men, id. ib. 7, 42, 2; so, like gens, of nations, peoples, tribes: ferox, Sall. Fragm. ap. Arus. Mess. s. v. insolens, p. 241 Lind. (Hist. 1, 14 Gerl.); Liv. 34, 7, 6:
implacidum (Genauni),Hor. C. 4, 14, 10:
durum ac velox (Ligures),Flor. 2, 3, 4:
omne in paludes diffugerat,id. 3, 10, 14:
Graecorum,Cic. Fl. 4, 9:
Numidarum,Liv. 30, 12, 18:
genus omne nomenque Macedonum,id. 13, 44, 6; Nep. Reg. 2:
Italici generis multi mortales,Sall. J. 47, 1:
Illyriorum,Liv. 27, 32, 4; 27, 48, 10; 42, 47 fin.:
Scytharum,Just. 2, 3, 16; Tac. H. 2, 4; Suet. Ner. 37; Vell. 2, 118, 1.—In plur.:
conventus is, qui ex variis generibus constaret,Caes. B. C. 2, 36, 1:
olim isti fuit generi quondam quaestus apud saeclum prius ... est genus hominum, qui se primos esse omnium rerum volunt,class of men, profession, Ter. Eun. 2, 2, 15 and 17:
firmi et stabiles et constantes (amici), cujus generis est magna penuria,Cic. Lael. 17, 62:
saepius genus ejus hominis (sc. procuratoris rei publicae) erit in reliqua nobis oratione tractandum,id. Rep. 2, 29 fin.; cf.:
genus aliud tyrannorum,id. ib. 1, 44:
judicum genus et forma,id. Phil. 5, 5, 13:
istius generis asoti,id. Fin. 2, 8, 23; cf.:
omnium ejus generis poëtarum haud dubie proximus,Quint. 10, 1, 85:
liberrimum hominum,id. 10, 12, 2, § 22:
irritabile vatum,Hor. Ep. 2, 2, 102:
hoc omne (ambubajarum, etc.),id. S. 1, 2, 2:
hominum virile, muliebre,Cic. Inv. 1, 24, 35:
equidem fabulam et fictam rem ducebam esse, virorum omne genus in aliqua insula conjuratione muliebri ab stirpe sublatum esse,Liv. 34, 2, 3:
cedat consulari generi praetorium,Cic. Planc. 6, 15:
ad militare genus = ad milites,Liv. 24, 32, 2:
alia militaris generis turba,id. 44, 45, 13:
castellani, agreste genus,id. 34, 27, 9 Weissenb. ad loc.—Sing. with plur. predicate:
Ministrantibus sibi omni genere turpium personarum,Capitol. Ver. 4.—In plur.:
eorum hominum ... genera sunt duo,Caes. B. G. 6, 13, 1:
tria auditorum,Quint. 3, 4, 6.— Repeated in the relative-clause:
duo genera semper in hac civitate fuerunt ... quibus ex generibus,Cic. Sest. 45, 96.—In the acc., of description (v. Roby's Gram. 2, p. 42 sq.):
quot et quod genus pastores habendi,of what kind, Varr. R. R. 2, 10, 1:
quod genus ii sunt, etc.,Auct. Her. 2, 30, 48; cf. in the foll.—
(b) Of animals, plants, etc.: genus altivolantum, the race of birds, Enn. ap. Cic. Div. 1, 48, 107 (Ann. v. 84 Vahl.); cf.: genu' pennis condecoratum, id. Fragm. ap. Varr. L. L. 5, § 59:
lanigerum, id. Fragm. ap. Paul. ex Fest. s. v. Cyprio, p. 59 Müll.: squamigerum,Lucr. 1, 162; cf.
piscium,Hor. C. 1, 2, 9:
silvestre,Lucr. 5, 1411:
omne ferarum,id. 5, 1338:
acre leonum,id. 5, 862:
malefici generis plurima animalia,Sall. J. 17, 6:
diversum confusa genus panthera camelo,Hor. Ep. 2, 1, 195:
animantūm propagare genus,to propagate the race, Lucr. 1, 195:
ad genus faciendum,Just. 2, 9 fin.:
juxta genus suum,Vulg. Gen. 1, 11 saep.— Plur.:
quae vero et quam varia genera bestiarum vel cicurum vel ferarum!Cic. N. D. 2, 39, 99:
piscium genera,Quint. 5, 10, 21.—In the acc., of description:
porticus avibus omne genus oppletae,Varr. R. R. 3, 5, 11:
pascuntur omne genus objecto frumento,id. ib. 3, 6:
boves et id genus pecua,App. M. 2, p. 115, 4; id. Flor. p. 37. —
b Of inanim. and abstr. things, kind, sort, description, class, order, character:
genus ullum materiaï,Lucr. 2, 304:
cum is (sol) quoque efficiat, ut omnia floreant et in suo quaeque genere pubescant,Cic. N. D. 2, 15, 41:
naves omni genere armorum ornatissimae,Caes. B. G. 3, 14, 2:
cibi genus,id. ib. 4, 1, 9:
cum omni genere commeatus,Liv. 30, 36, 2:
frugum,id. 38, 15, 9:
hoc sphaerae genus,Cic. Rep. 1, 14:
hoc triplex rerum publicarum genus,id. ib. 2, 23:
regale civitatis,id. ib.; cf.:
totum regiae civitatis,id. ib. 2, 29:
novum imperii,id. ib. 2, 32:
ipsum istud genus orationis exspecto,id. ib. 1, 24 fin.; cf.: dulce orationis, id. Or. 13, 42:
qua re esset hoc bellum genere ipso necessarium,id. de Imp. Pomp. 10, 27; cf.:
genus hoc erat pugnae, quo, etc.,Caes. B. G. 1, 48, 4:
potestas annua (consulum) genere ipso ac jure regia,Cic. Rep. 2, 32:
genus vitae ... genus aetatis,id. Off. 1, 32, 117:
optimum emendandi,Quint. 10, 4, 2:
dicendi,Cic. Off. 1, 1, 3; Quint. 8, 3, 56; 12, 10, 69:
simplex rectumque loquendi,id. 9, 3, 3:
omnis generis tormenta,Liv. 32, 16, 10:
praeda ingens omnis generis,id. 27, 5, 9; so,
omnis generis, with tela,id. 38, 26, 4;
with naves,id. 34, 8, 5;
with eloquentia,id. 39, 40, 7, etc.—Repeated in the relative-clause:
erat haec (ratio) ex eodem genere, quod ego maxime genus ex sociorum litteris reperire cupiebam,Cic. Verr. 2, 2, 74, § 183.—In plur.:
Caesar haec genera munitionis instituit,Caes. B. G. 7, 72, 1:
disserere de generibus et de rationibus civitatum,Cic. Rep. 2, 11; cf. id. ib. 1, 26;
28: genera juris institutorum, morum consuetudinumque describere,id. ib. 3, 10:
genera furandi,Cic. Verr. 2, 2, 7, § 18.—In the acc., of description: omne, hoc, id, quod genus, for omnis, ejus, hujus, cujus generis, of every, of this, of which kind:
sub urbe hortum omne genus, coronamenta omne genus,Cato, R. R. 8, 2; Varr. R. R. 1, 29, 1:
omne genus simulacra feruntur,Lucr. 4, 735:
si hoc genus rebus non proficitur,Varr. R. R. 2, 1, 23; id. L. L. 9, § 110 Müll.; Lucr. 6, 917 and Hor. S. 2, 6, 44:
in id genus verbis,Varr. L. L. 10, § 79; 8, 7, 108, § 17:
in id genus libris,Gell. 3, 8, 1:
scis me ante orationes aut aliquid id genus solitum scribere,Cic. Att. 13, 12, 3:
vitanda sunt illa, quae propinqua videntur: quod genus, fidentiae contrarium est diffidentia, etc.,for example, id. Inv. 2, 54, 165; so ib. 2, 52, 157; 2, 54, 162; 2, 57, 172; Lucr. 4, 271; 6, 1058:
lege jus est id quod populi jussu sanctum est, quod genus: ut in jus eas cum voceris,Auct. Her. 2, 13, 19; cf.
ib. sqq.— In gen.: i. q. res or aliquid: ut in omni genere hujus populi (Graeci) consuetudinem videretur imitatus,in all respects, in everything, Cic. Rep. 2, 20; cf.:
innumerabiles res sunt, in quibus te quotidie in omni genere desiderem,id. Q. Fr. 2, 2 fin.:
incredibile est, quam me in omni genere delectarit,id. Att. 16, 5, 2:
medici assiduitas et tota domus in omni genere diligens,id. ib. 12, 33, 2;
7, 1, 2: qui in aliquo genere aut inconcinnus aut multus est, is ineptus dicitur,in any respect whatever, id. de Or. 2, 4, 17:
qua de re et de hoc genere toto pauca cognosce,id. Q. Fr. 1, 2, 2, § 4.—Adverb.: in genus, in general, generally:
sermones in genus communes,Gell. 4, 1 fin.—
2 In partic.
a In philos. lang., opp. partes, and comprising them within itself, a general term, logical genus:
genus est id, quod sui similes communione quadam, specie autem differentes, duas aut plures complectitur partes,Cic. de Or. 1, 42, 189; cf.: genus est, quod plures partes amplectitur, ut animal;
pars est, quae subest generi, ut equus. Sed saepe eadem res alii genus, alii pars est: nam homo animalis pars est, Thebani aut Trojani genus,id. de Inv. 1, 22, 32: genus est, quod partes aliquas amplectitur, ut cupiditas;
pars est, quae subest generi, ut cupiditati amor, avaritia,id. ib. 1, 28, 42; cf.
also: genus est notio ad plures differentias pertinens,id. Top. 7, 31:
nec vero sine philosophorum disciplina genus et speciem cujusque rei cernere neque eam definiendo explicare nec tribuere in partes possumus, etc.,id. Or. 4, 16; cf. ib. 33, 117:
formae dicendi specie dispares, genere laudabiles,id. de Or. 3, 9, 34:
perturbationes sunt genere quatuor, partibus plures,id. Tusc. 3, 11, 24; cf. ib. 5, 25, 71:
et conjuncta quaeremus, et genera et partes generibus subjectas, et similitudines, etc.,id. de Or. 2, 39, 166;
opp. species and pars,Varr. R. R. 3, 3, 3.—
b In gram., gender: transversi sunt (ordines) qui ab recto casu obliqui declinantur, ut albus, albi, albo;
directi sunt, qui ab recto casu in rectos declinantur, ut albus, alba, album. Transversorum ordinum partes appellantur casus, directorum genera: utrisque inter se implicatis forma,Varr. L. L. 10, § 22 Müll.:
quod ad verborum temporalium rationem attinet, cum partes sint quatuor: temporum, personarum, generum, divisionum, etc.,ib. 9, § 95:
in nominibus tria genera,Quint. 1, 4, 23:
barbarismum fieri per numeros aut genera,id. 1, 5, 16;
9, 3, 6: in verbis quoque quis est adeo imperitus, ut ignoret genera et qualitates, etc.,id. 1, 4, 27.