glaebŭla — Lewis & Short
glaebŭla (glēb-), ae, f.dim.id..
I Prop., a small clod or lump of earth (postAug.):
frumenta lapillisque carent et glaebulis, quas per trituram fere terrena remittit area,Col. 1, 6, 23; Val. Max. 5, 3, 3 ext.—
II Meton.
A A little farm, small piece of land:
saturabat glaebula talis patrem ipsum turbamque casae,Juv. 14, 166; App. M. 9, p. 233.—
B Of other things, a small piece, little lump:
myrrhae,Vitr. 8, 3:
nivis,Scrib. Comp. 199:
ex metallo,Plin. Ep. 10, 16, 3.