1. gȳrus — Lewis & Short
gȳrus, i, m., = gu=ros,
I a circle, esp. that which is described by a horse in its movements (mostly poet.; cf.: circus, circulus, orbis, orbita).
I Lit.:
nec equi variare gyros in morem nostrum docentur,Tac. G. 6; so of a circular course, ring, for horses, Verg. G. 3, 115:
carpere gyrum,id. ib. 3, 191:
curvo brevius compellere gyro,Tib. 4, 1, 93; Manil. 5, 74; Ov. A. A. 3, 384; Luc. 1, 425 et saep.:
adytis cum lubricus anguis ab imis Septem ingens gyros, septena volumina traxit,Verg. A. 5, 85:
ducensque per aëra gyros Miluus,Ov. Am. 2, 6, 33:
apes gyros volatu edunt,Plin. 11, 20, 22, § 68:
grues gyros quosdam indecoro cursu peragunt,id. 10, 23, 30, § 59:
quem (turbinem) pueri magno in gyro...intenti ludo exercent,Verg. A. 7, 379:
in gyrum Euripo addito (in Circo),i. e. around, round about, Suet. Caes. 39.—
B Transf., the place where horses are trained, a course (poet.):
gyrum pulsat equis,Prop. 3, 14 (4, 13), 11.—
II Trop., a circle, circuit, career, course: mensis artiore (quam annus) praecingitur circulo;
angustissimum habet dies gyrum,Sen. Ep. 12; cf.:
seu bruma nivalem Interiore diem gyro trahit,Hor. S. 2, 6, 26:
similique gyro venient aliorum vices,circuit, course, Phaedr. 4, 26, 25:
homines secundis rebus effrenatos tamquam in gyrum rationis et doctrinae duci oportere,Cic. Off. 1, 26, 70:
oratorem in exiguum gyrum compellere,id. de Or. 3, 19, 70; Prop. 3, 3 (4, 2), 21; cf.:
attrahe vela Fortius et gyro curre, poëta, tuo,Ov. R. Am. 398:
in dialecticae gyris consenescere,Gell. 16, 8, 17.