hăbĭto — Lewis & Short
hăbĭto, āvi, ātum, 1 (
I gen. plur. of the part. pres. habitantum, Ov. M. 14, 90), v. freq. a. and n. habeo.
I In gen., to have frequently, to be wont to have (anteclass. and very rare): epicrocum, Varr. ap. Non. 318, 25:
comas,id. ib. 27.—
II In partic., to have possession of, to inhabit a place; and more freq. neut., to dwell, abide, reside, live anywhere (the class. signif. of the word; cf.: colo, incolo, commoror).
A Lit.
1 Act.:
centum urbes habitant magnas,Verg. A. 3, 106:
silvas,id. E. 6, 2:
hoc nemus, hunc collem (deus),id. A. 8, 352:
humiles casas,id. E. 2, 29:
terras,Ov. H. 1, 66; id. M. 1, 195:
pruinas,Val. Fl. 2, 177:
locum,Tac. Agr. 11; cf. Liv. 5, 51, 3. —Pass.:
colitur ea pars (urbis) et habitatur frequentissime,Cic. Verr. 2, 4, 53, § 119; cf. Quint. 1, 4, 28:
arx procul iis, quae habitabantur,Liv. 24, 3, 2:
applicata colli habitatur colonia Corinthus,Plin. 4, 4, 5, § 11; 5, 7, 7, § 42:
Scythiae confinis est regio habitaturque pluribus vicis,Curt. 8, 2, 14:
nobis habitabitur orbis Ultimus,Ov. Tr. 1, 1, 127:
tellus Bistoniis habitata viris,id. M. 13, 430; cf.:
nec patria est habitata tibi,id. Tr. 5, 3, 21; Sil. 2, 654:
raris habitata mapalia tectis,Verg. G. 3, 340; cf.:
(agellus) habitatus quinque focis,Hor. Ep. 1, 14, 2:
campi olim uberes magnisque urbibus habitati,Tac. H. 5, 7:
quae sit tellus habitanda (sibi), requirit,Ov. M. 3, 9; cf.:
cesserunt nitidis habitandae piscibus undae,id. ib. 1, 74:
habitandaque fana Apris reliquit et rapacibus lupis,Hor. Epod. 16, 19:
proavis habitatas linquere silvas,Juv. 15, 152.—
2 Neutr.:
in illisce habitat aedibus Amphitruo,Plaut. Am. prol. 97; cf.:
cujus hic in aediculis habitat decem, ut opinor, milibus,Cic. Cael. 7, 17:
in gurgustio,id. N. D. 1, 9, 22:
in via,on the high-road, id. Phil. 2, 41, 106:
in Sicilia,Cic. Verr. 2, 3, 41, § 95:
in arboribus (aves),Plin. 18, 35, 87, § 363:
Lilybaei,Cic. Verr. 2, 4, 18, § 38:
lucis opacis,Verg. A. 6, 673:
vallibus imis,id. ib. 3, 110:
casa straminea,Prop. 2, 16 (3, 8), 20; cf.:
sub terra habitare,Cic. N. D. 2, 37, 95:
apud aliquem,id. Ac. 2, 26, 115; cf. id. Brut. 90, 309; id. Cael. 21, 51; id. Clu. 12, 33; Cic. Verr. 2, 2, 34, § 83:
cum aliquo,id. ib. 2, 1, 25, §
64: cum illa apud te,Ter. Phorm. 5, 7, 41.—Absol.:
triginta milibus dixistis eum habitare,Cic. Cael. 7, 17; cf.:
nunc si quis tanti (i. e. sex milibus) habitet,Vell. 2, 10, 1:
bene,to have a good habitation, Nep. Att. 13; so,
dum sic ergo habitat Cetronius,so splendidly, Juv. 14, 92:
avecta est peregre hinc habitatum,Plaut. Cist. 2, 3, 37; cf.:
is habitatum huc commigravit,id. Trin. 4, 3, 77; and:
rus habitatum abii,Ter. Hec. 2, 1, 27:
commorandi natura deversorium nobis, non habitandi locum dedit,Cic. de Sen. 23, 84:
habitandi causa,Caes. B. C. 3, 112, 8.—Part. as subst.: hăbĭtantes, ium, the inhabitants: numquam tecta subeamus: super habitantes aliquando procumbunt, Quint. 2, 16, 6; Ov. M. 14, 90:
oppidum valetudine habitantium infame,Mel. 1, 16, 1:
ad occasum,Plin. 2, 70, 82, § 180.—Pass. impers.:
vides, habitari in terra raris et angustis in locis, et in ipsis quasi maculis, ubi habitatur, vastas solitudines interjectas,Cic. Rep. 6, 19:
habitari ait Xenophanes in luna,that the moon is inhabited, id. Ac. 2, 39, 123:
vicorum, quibus frequenter habitabatur,Liv. 2, 62, 4.—
B Transf., to stay, remain, dwell, or keep in any place; to keep to, dwell upon a thing (a favorite expression with Cicero):
cum iis, qui in foro habitarunt, de dignitate contendas?Cic. Mur. 9, 21; cf.:
habitare in Rostris,id. Brut. 89, 305:
in subselliis,id. de Or. 1, 62, 264; cf.
also: in oculis,to be always in public, id. Planc. 27, 66:
illi qui hoc solum colendum ducebant, habitarunt in hac una ratione tractanda,id. de Or. 2, 38, 160:
in bonis haerebit et habitabit suis,to dwell upon, id. Or. 15, 49; cf. id. de Or. 2, 72, 292:
qui potest igitur habitare in beata vita summi mali metus?id. Fin. 2, 28, 92:
cum his habitare pernoctareque curis (i. e. studiis)!id. Tusc. 5, 24, 69:
quorum in vultu habitant oculi mei,id. Phil. 12, 1, 2:
animus habitat in oculis,Plin. 11, 37, 54, § 145; cf.:
mens ibi (in corde) habitat,id. 11, 37, 69, § 182:
qui tibi (Amori) jucundumst, siccis habitare medullis,Prop. 2, 11 (3, 3), 17:
peregrinatus est hujus animus in nequitia, non habitavit,Val. Max. 6, 9, ext. 1:
tecum habita,i. e. retire within thyself, examine thyself, Pers. 4, 52.