hēros — Lewis & Short
hēros, ōis, m., = h(/rws,
heroum veteres casus imitari,Cic. de Or. 2, 47, 194:
ille deum vitam accipiet divisque videbit Permixtos heroas,Verg. E. 4, 16:
magnanimi heroes,id. A. 6, 649:
incipit Aeneas heros,id. ib. 6, 103;
called also: Troius heros,id. ib. 451:
Laertius heros,i. e. Ulysses, Ov. Tr. 5, 5, 3:
quem virum aut heroa lyra vel acri Tibia sumis celebrare, Clio?Hor. C. 1, 12, 1:
Ajax heros,id. S. 2, 3, 193:
intererit multum, divusne loquatur an heros,id. A. P. 114.—Adj., of or belonging to a hero or heroes, heroic: ecce modo heroas sensus efferre videmus Nugari solitos Graece (for heroicos or heroos), heroic thoughts or deeds, Pers. 1, 69.—
Antonii colloquium cum heroibus nostris (i. e. Bruto et Cassio),id. ib. 14, 6, 1:
illorum fuit heroum (i. e. Platonis et Aristotelis),id. Rep. 3, 8;
and ironically of Clodius: ignari, quantum in illo heroe esset animi,id. Att. 4, 3, 5.