hŏmuncŭlus — Lewis & Short
hŏmuncŭlus, i, m.dim.homo,
I a little or weakly man, a manikin:
hui, Homunculi quanti estis!Plaut. Rud. 1, 2, 66; id. Capt. prol. 51; cf. id. Trin. 2, 4, 90: hem! nos homunculi indignamur, si quis, etc., Sulpic. ap. Cic. Fam. 4, 5, 4:
neque tam desipiens fuisset, ut homunculis similem deum fingeret,Cic. N. D. 1, 44, 123:
ut homunculus unus e multis, etc.,id. Tusc. 1, 9, 17; cf.:
humilis homunculus,id. ib. 5, 23, 64; App. M. 9, p. 222.